رمضان رحیمی دشتلویی عضو هیأت رئیسه کمیسیون آموزش، تحقیقات و فناوری مجلس شورای اسلامی، در گفت‌وگو با خبرنگار خانه ملت، با انتقاد صریح از وضعیت حقوق و معیشت اساتید دانشگاه‌ها، گفت: نمی‌توان از استاد دانشگاه انتظار داشت بار سنگین آموزش، پژوهش و تربیت نیروی متخصص کشور را به دوش بکشد، اما در مقابل، با حقوقی زندگی کند که در بسیاری از موارد حتی حداقل‌های معیشتی را پوشش نمی‌دهد. این وضعیت نه عادلانه است و نه قابل توجیه، متأسفانه سال‌هاست که به آن بی‌توجهی شده است.

نماینده مردم فلاورجان در مجلس با تأکید بر اینکه اساتید دانشگاه‌ها از ارکان اصلی توسعه کشور هستند، افزود: وقتی استاد  دانشگاه دغدغه اجاره مسکن، هزینه‌های روزمره و تأمین آینده خانواده خود را دارد، طبیعی است که کیفیت آموزش و پژوهش آسیب ببیند. ادامه این روند، ضربه مستقیم به سرمایه علمی کشور است و نمی‌توان آن را صرفاً یک مسئله اداری یا بودجه‌ای تلقی کرد.

عضو هیأت رئیسه کمیسیون آموزش مجلس با انتقاد از عملکرد دولت در این حوزه تصریح کرد:قوانین متعددی برای حمایت از نخبگان و اعضای هیئت علمی در کشور وجود دارد، اما مشکل اصلی در اجراست. دولت‌ها همواره کمبود منابع را بهانه کرده‌اند، در حالی که اولویت‌بندی در بودجه نشان می‌دهد آموزش عالی و معیشت اساتید در صدر تصمیم‌گیری‌ها قرار ندارد.

زنگ خطر مهاجرت نخبگان؛ تضاد درآمدی با مشاغل غیرتخصصی

رحیمی دشتلویی با اشاره به هشدارهای مکرر درباره مهاجرت نخبگان، گفت: وقتی حقوق استاد دانشگاه با برخی مشاغل غیرتخصصی قابل مقایسه نیست، نباید از مهاجرت یا خروج اساتید جوان تعجب کرد. این یک زنگ خطر جدی است و اگر امروز برای اصلاح حقوق آنان اقدام نکنیم، فردا باید هزینه‌های بسیار سنگین‌تری برای جبران خسارت علمی کشور بپردازیم.

وی با بیان اینکه کمیسیون آموزش مجلس در کنار اساتید ایستاده است، ادامه داد: کمیسیون آموزش، تحقیقات و فناوری مجلس با جدیت پیگیر اصلاح ساختار حقوق و مزایای اعضای هیات علمی، کاهش تبعیض‌های مزدی و پیش‌بینی حمایت‌های واقعی در قوانین بودجه است و اجازه نخواهد داد مطالبات بحق اساتید نادیده گرفته شود.

این نماینده مجلس خاطرنشان کرد: پیام ما به جامعه دانشگاهی روشن است؛ مجلس مدافع حقوق اساتید است و از ابزارهای نظارتی خود برای الزام دولت به پاسخ‌گویی و اقدام عملی استفاده خواهد کرد. بی‌توجهی به معیشت استاد، کم اهمیت دادن جلوه آینده علمی کشور است و این خطا نباید تکرار شود./ 

پایان پیام